Dzięki kwiatom uroczystość zaślubin nabiera szczegółowego wymiaru.Podkreślają one jej podniosłość i wyjątkowość.Poprzez dobór określonych gatunków,kolorów i zapachówpaństwo młodzi wyrażają swoje indywidualne cechy charakteru,uzewnętrzniają temperamentpodkreślają łączące ich uczucie.Wyboru kwiatów do wiązanki ślubnej można dokonaćsugerując się wielowiekową symboliką oraz astrologią.Dobieranie poszczególnych gatunków w zależności od ich znaczenia albo według znaku zodiaku pozwoli młodej parze zapamiętać swoją uroczystość jako magiczną i unikalną.Kwiaty stanowiły ważny atrybut ceremoni ślubnej już w starożytnym Rzymie.Podczas składania przysięgi małżeńskiej państwa młodych spowijały kwiatowe girlandy.Z kolei w elżbietańskiej Angli znany był zwyczaj przekazywania panu młodemu poprzezkobiety z otoczenia panny młodej gałazek rozmarynu.Miały one parze zapewnić dozgonnąwierność.W czasach wiktoriańskich do bukietu ślubnego oprócz rozmarynu wplatnotakżemirt symbolizujący miłość , a ponadto kwiaty pomarańczy -symbol niewinności.
Również na Wyspach Brytyjskich znany był obyczaj sadzenia w odrodzie-wyjętego z bukietu ślubnego po zakończeniu uroczystośći- rozmarynu.
Młode małżenstwo uprawiało go z myślą o ślubie swojej córki.
W Czechach do dziś przetrwał zwyczaj plecenia dla panny młodej romarynowego wianka
Z kolei w Szwecji istnieje przesąd,iż w wiązance ślubnej muszą znależć się te zioła ,ktore
odgonią od zakochanych złe moce.W wielu krajach Europy Zachodniej panny
młode nadal praktykują XIV – wieczny zwyczaj rzucania za siebie wiązanki ślubnej.
Ta panna która ją złapie pierwsza wyjdzie za mąż.
Wedle równie starego przesądu niezwykle znaczenie dla małżeńskiego szczęścia ma fakt
kto przygotowuje wiązankę ślubną.Pod żadnym pozorem nie powinna przygotowywać jej dla
siebie sama panna młoda.Inny przesąd mówi,że wiązankę należy spalić zaraz po ślubie.
W żadnym wypadku nie wolno jej suszyć gdyż zabieg ten może spowodować, że „uschnie”
również miłość,która łączy młodych małżonków.