Masaże, choć mogą teoretycznie przynieść ulgę bardzo często przypadłości, to jednak nie każdemu mogą być polecone. Istnieją pewne przeciwwskazania medyczne, które raczej uniemożliwiają skorzystanie z dobrodziejstwa masażu. Dość problematyczne pod tym względem są masaże kręgosłupa, bo akurat wtedy, kiedy mogłyby przynieść ulgę, czyli w różnego stylu stanach bólowych, nie są specjalnie zalecane. Identycznie w niektórych przypadłościach układu naczyniowego i nieprawidłowej pracy serca Click to read more
Poród to niezwykłe przeżycie dla każdej kobiety, która zdecyduje się urodzić swoje dziecko. Mimo że przygotowania do porodu trwają przez cały okres ciąży, wielu kobietom nadal towarzyszy strach i niepewność przed tym ważnym doświadczeniem. Poród to przede wszystkim ból. Medycyna potrafi już sobie poradzić z łagodzeniem bólu przy rodzeniu, ale opinie na temat znieczulenia są wciąż podzielone. Według niektórych lekarzy, znieczulenie podczas porodu może niekorzystnie wpłynąć na zdrowie dziecka albo na przebieg całego porodu. Poród jest tak bolesny, ponieważ w jego trakcie dochodzi do bardzo intensywnych skurczy oraz uszkadzają się tkanki. Znieczulenie stosowane w trakcie porodu to znieczulenie zewnątrzoponowe, umieszczane w dolnej części rdzenia kręgowego, działające wyłącznie na dolną część ciała. 
Po porodzie możemy się w końcu cieszyć swoim maleństwem, ale to jeszcze nie koniec zadań dla naszego organizmu, związanych z narodzinami dziecka. Kobiety czeka jeszcze sześciotygodniowy połóg, czyli okres, podczas którego ciało wraca do stanu sprzed ciąży. Podstawową cechą, które wyróżnia połóg, to zmęczenie. Nawet w miarę szybki i prawidłowo przebiegający poród jest bardzo dużym obciążeniem dla organizmu, a więc kobieta potrzebuje nieco czasu, żeby dojść do formy. Chociaż chcemy jak najwięcej czasu spędzać z nowonarodzonym dzieckiem, przyda się nam przynajmniej kilka godzin snu. Zaraz na początku połogu, przez kilka dni po porodzie, pojawia się wydzielina upływająca z dróg rodnych. 
O sensowności szczepienia dziecka nie trzeba chyba przekonywać żadnego rodzica. Szczepienia dzieci, chociaż bywają dla nich mało przyjemne, chronią przed wieloma groźnymi chorobami. Dzięki masowym szczepieniom udało się niemal całkowicie wyeliminować zachorowania na gruźlicę czy polio, przynajmniej w bardziej cywilizowanych częściach świata. Szczepienia dzieci przeprowadzane są według pewnych zasad. Dziecko musi być zdrowe i przebadane przez lekarza, a między jednym a drugim zastrzykiem „ochronnym” powinny upłynąć minimum cztery tygodnie. A czym tak właściwie są szczepionki? Ich skład opiera się na osłabionych albo martwych fragmentach drobnoustrojów wywołujących konkretną chorobę. Wprowadzona do organizmu bakteria nie będzie w stanie wywołać choroby, ale „nauczy” układ odpornościowy walki z wrogiem. 
Sepsa to dość tajemnicza przypadłość, która jest w stanie zaatakować nawet zupełnie zdrowego człowieka. Przede wszystkim jednak, sepsa mylnie nazywana jest chorobą, podczas gdy jest to tylko zbiór objawów towarzyszących zakażeniom. Na sepsę nie można więc zachorować, ale można się przeciwko niej zaszczepić. Nie można się też sepsą zarazić, ponieważ wywołują ją bakterie, które poza organizmem człowieka natychmiast giną. Sepsa pojawia się wskutek gwałtownej reakcji na stan zapalny. Bezpośrednią przyczyną może być zapalenie płuc, zakażenie narządów jamy brzusznej, zakażenie dróg moczowych, zapalenie opon mózgowych albo zakażenia skóry i kości. Układ odpornościowy człowieka broni się przed bakteriami zbyt mocno, co powoduje uszkodzenie najważniejszych organów – serca, mózgu, wątroby, płuc, naczyń krwionośnych i nerek. Bakterie odpowiedzialne za sepsę to przede wszystkim Haemophilus influenzae typu b (Hib), pneumokoki i meningokoki. 
Lekarz ginekolog, który poinformuje nas, że jesteśmy w ciąży, określi jednocześnie termin porodu. Chociaż lekarz poda nam konkretną datę, nie oznacza to, że właśnie dokładnie tego dnia nasze dziecko powinno przyjść na świat, a każde opóźnienie albo przyspieszenie daty porodu oznaczać będzie kłopoty. Termin porodu wyznaczany jest orientacyjnie, na podstawie standardowych obliczeń. Zakłada się, że prawidłowo przebiegająca ciąża trwa czterdzieści tygodni (280 dni). Pierwszy dzień ciąży liczony jest od dnia ostatniej miesiączki. Wyliczenia opierają się na założeniu, że miesięczne cykle są w miarę regularne, a więc trwają 28 – 30 dni. Tymczasem niewiele jest kobiet, które mogą się pochwalić tak regularnymi cyklami, dlatego im większe wahania między kolejnymi miesiączkami, tym większe ryzyko, 
Najbardziej widoczne oznaki ciąży to oczywiście systematycznie powiększający się brzuch. Jednak tego, jak dziecko wygląda i co się z nim dzieje, nie widać. Tymczasem dziecko wewnątrz brzucha nieustannie się rozwija, a kolejne tygodnie ciąży owocują nowymi funkcjami życiowymi dziecka. Dwa pierwsze tygodnie ciąży to dopiero przygotowania do zapłodnienia. W jajnikach dojrzewają komórki jajowe, a macica pokrywa się błoną śluzową. Jeśli jajeczka spotkają na swojej drodze zdrowe plemniki, dochodzi do zapłodnienia, a wtedy komórka zaczyna się intensywnie dzielić. Około czwartego tygodnia pojawia się preembrion, który po dotarciu do macicy zagnieżdża się w jej ścianie. Tak powstaje zarodek.